maandag 23 juli 2012

De jaloerse kat


Het gebeurt niet vaak, maar vanavond zijn Esther en ik onverwacht bij de moeder van Esther op visite gegaan. Nou ja, visite, zo voelt het gelukkig niet. Wij komen er graag. Willem (de man des huizes) was niet thuis. De moeder van Esther is een natuurmens. Ze houdt van katten die niet eens van haar zijn en lokt met etenswaren alle wilde dieren uit de omgeving. Nu hebben wij vaker het verhaal gehoord van de nieuwsgierige egel, maar wij hebben het genoegen om de egel te ontmoeten nooit mogen smaken … tot aan vandaag . Juist vandaag heeft het de egel behaagd zich aan ons te vertonen. Moeder drukt ons op het hart geen geluid te maken en zet heel omzichtig een bakje kattenvoer neer. Het lijkt er eerst op dat meneer of mevrouw egel het hazenpad kiest, maar nog geen twee minuten later komt er een nieuwsgierig kopje onder de heg vandaan. Voorzichtig loopt de egel naar het bakje en als hij een poosje zit te knagen, durf ik weer te bewegen. Ik word zelfs zo brutaal dat ik met mijn telefoon, die dingen kunnen tegenwoordig meer dan alleen bellen, een paar foto’s maak van het beestje. Terwijl ik daar mee bezig ben hoor ik de meest vreemdsoortige geluiden. Eerst denk ik dat die van het egeltje afkomstig zijn, maar al snel wordt duidelijk waar de geluiden vandaan komen. Een hele dikke rode aanloopkater vindt  zichzelf veel fotogenieker dan het egeltje en drukt zich voor de lens. Hij doet verwoede pogingen om op de foto te komen. Als ik uit pure wanhoop dan maar besluit de poes op de foto te zetten is hij tevreden en loopt weer weg. Gelukkig hebben wij de foto’s nog. Het egeltje knabbelt in de tussentijd gewoon en onverschrokken door. Ach, zo gaan de dingen nu eenmaal.
Spannend

Ik loop lekker in de weg 

Ik eet rustig verder 
Tot later. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen