maandag 16 juli 2012

Tante Annie heeft ruzie met haar auto


U kent tante Annie nog wel. Tenminste, dat neem ik aan. In een eerder verhaal heb ik over haar geschreven. Nu is tante boos en verdrietig tegelijk. Haar trouwe auto heeft haar voor de tweede maal in korte tijd in de steek gelaten. Was het eerst alleen maar dat de auto niet wilde reageren op de afstandsbediening, laat de auto het nu helemaal afweten. Zij heeft net de benzine en de gastank gevuld, en wil na het afrekenen het vertrouwde karretje weer starten. Alles gaat goed totdat tante de haar zo geliefde startknop indrukt. Op dat moment gaan alle lampen volop branden. De knipperinstallatie geeft hem van katoen en daarna wordt alles stil en donker in de auto. Het enige dat nog te horen is, is de zucht van tante Annie zelf. Wat nu? Moet er nog meer benzine in? Is het wel goed gegaan met het type brandstof? Of is de ouderdom ingeslagen bij de automobiel? Niemand die op dat moment bij de pomp is, kan het zeggen. Een voorbijganger stelt: haal de accuklem er maar even vanaf. Dan reset de auto zich weer en dan moet hij het weer doen, hoor. U bent dan alleen de code van de radio weer even kwijt. Natuurlijk heeft tante geen gereedschap in de auto. Geen flauw idee hoe de situatie te redden….. Gelukkig komt er iemand aanrijden die ogenschijnlijk in een garage werkt. Er staat tenslotte autoschade service op zijn t-shirt. De man helpt met het loshalen van de accuklem en wat denkt u? ……………niets. Helemaal niets. De auto lijkt ten dode opgeschreven. Maar een man die autoschadeservice op zijn t-shirt heeft staan, laat zich niet zo snel kennen. De accuklem gaat nogmaals los. En ja hoor, na weer teruggeplaatst te zijn doet de klem zijn werk en de auto start. Tante Annie gaat, omdat het nu wel heel laat is geworden om nog te gaan koken, voor het eerst in haar leven naar de MacDonalds. Omdat ze de auto niet weer uit durft te zetten wordt het de McDrive.  Ze bestelt een hamburger en hoopt dat de auto morgen weer dienst wil doen. Ze overdenkt haar vriendschap met de auto. Vooralsnog weet ik haar besluit niet. We zullen wel zien. Zo gaan de dingen nu eenmaal. Tot later.
PS Deze is van Anneloes maar Tante Annie heeft net zo een. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen