maandag 18 juni 2012

Ik voel een blog aankomen


Soms heb ik dat opeens.  Dan roep ik na het zien van een reclame op de televisie “ik voel een blog aankomen”. Zojuist was er weer zo’n moment. Eerst zie ik de reclame van de Duitse bank en meteen daarna een reclame met Nick en Simon. De reclame van de Duitse bank is mij niet opgevallen tijdens de periode dat Nederland nog deelnam aan het Europees kampioenschap. Maar meteen de dag na de uitschakeling dus weer wel. De reclame waarin Nick en Simon meedoen of zoals u wilt uitblinken, was nieuw voor mij. Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet weet waarover die reclame gaat. Nick en Simon vallen mij op, vooral na de sublieme prestatie van Nick bij de beste zangers van Nederland. Ik ben niet zo vaak op slag fan van een zanger. Bij Nick Schilder was dat even wat anders, tot mijn eigen verrassing overigens. Als ik, en dat doe ik met enige regelmaat, via youtube het nummer Hallelujah hoor krijg ik steevast kippevel, of is het kippenvel (ik voel opnieuw een blog aankomen). Ik ben Fan. Als ik deze twee jonge mannen dan zie optreden in het televisieprogramma “The voice of Holland”, denk ik altijd “grappige lui zijn dit toch”. Ik zou verbaasd zijn als ik Jan Smit hetzelfde soort gevatte opmerkingen zou horen maken. Ik weet het natuurlijk niet zeker, want helaas heb ik Nick en Simon nooit ontmoet maar ik kan me voorstellen dat deze twee, ondanks hun succes, met beide benen op de grond zijn blijven staan. En wat is nou de moraal van dit verhaal? Mocht ik er achter komen dat zij niet “gewoon gebleven zijn”, dan plaats ik meteen een nieuw blog met een volkomen andere toon. Ik kan dus wel vals. Zingen of zijn. Zij bepalen met hun gedrag de inhoud van mijn blog. Wat heeft de reclame van de Duitse bank met het E.K. te maken? Waarom is die mij niet opgevallen tijdens de afgelopen week? Is die echt niet uitgezonden? Of nu wel weer omdat Nederland en Duitsland geen concurrenten meer zijn? Wie het weet mag het zeggen. 

 aan het typen 


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen